Biografie

BY

Coen Witteveen, of eigenlijk Coenraad Martijn Witteveen is een creatieve duizendpoot. Hij maakt muziek met verschillende artiesten zoals Typhoon, Matt Simons, Plastik.Soldiers en nog vele andere. Daarnaast produceert en componeert hij muziek vanuit zijn eigen studio in Amersfoort. Coen voelt een grote drang om kunst en cultuur de maatschappij én het onderwijs in te brengen, letterlijk. Daarom is hij ook adviseur bij Fonds Podium Kunsten en Stadkamer, projectleider voor Urban Arts Project ‘Elevator’, coach voor jong talent bij TivoliVredenburg en geeft hij trainingen en inspiratiesessies in onderwijs en het bedrijfsleven….

Dat klinkt wat veel allemaal, maar toch is deze balans voor hem nodig als persoon en ondernemer. Het voedt elkaar allemaal.

Coen Witteveen met Jeangu Macrooy – ‘Shake Up This Place’ bij DWDD

Wat drijft jou in je vak?

Bij alles wat ik doe, word ik gedreven door een zin. ‘it’s an artist duty to reflect the times’ van Nina Simone. Ik vind dat zo’n krachtige gedachte. Of ik nu muziek produceer, op het podium sta of een masterclass geef op een opleiding, ik probeer altijd een soort spiegel te zijn voor wie ik voor mij heb. Daarnaast is het ook een spiegel voor mijzelf. Zolang ik in mijn werk als ondernemer maar kan blijven reflecteren aan de tijd waarin we leven, ben ik een gelukkig mens.

Alles wat ik doe is gerelateerd aan een soort van intrinsieke motivatie (of intrinsieke onrust…) om de wereld een beetje mooier te maken d.m.v. mijn creatieve geest, of is dat utopisch en cliché? Zelf zie ik mij ook als een soort van brug tussen de uitvoerende kant van de sector naar de beleidsmatige kant. Ik voel van beide kanten namelijk de doorwerking en vind het ook van essentieel belang dat beide werelden verbonden blijven.

Coen met Glenn de Randamie (Typhoon)

Wie of wat is je grote inspiratiebron?

Hier zou ik wel een redelijk volle lijst kunnen zetten. Eigenlijk is iedereen die openstaat voor artistieke vrijheid een inspiratiebron voor mij… Niet gebonden aan een discipline of vakgebied. Zo inspireren mensen zoals een M.C. Escher tot aan Gemma Boon (directeur Museum No Hero) mij enorm, maar daarnaast ook mijn ouders, partner of kinderen, die mij elke dag voeden met energie en inspiratie. Maar het geldt eigenlijk ook weer voor mensen zoals Adriaan van Dis tot een James Blake.

Eigenlijk word ik gewoon continu geïnspireerd door Jan en alleman. Best vermoeiend als ik dat zo terug lees… Ook voor mijn muziek haal ik niet perse alleen uit andere muzikale helden inspiratie, ik werk daarom misschien ook wel het liefste interdisciplinair.

Wat is jouw visie op ondernemerschap binnen de kunsten?

Ik zou hier natuurlijk hele wijze dingen kunnen zeggen over de do’s en don’ts van het ondernemerschap, maar eerlijker zou zijn als ik toegeef dat ik ook maar gewoon wat probeer. Althans, tuurlijk gaat het om het hebben van een netwerk, werken vanuit een visie, de juiste mensen tegenkomen of opzoeken, maar ik zou vooral willen zeggen, durf fouten te maken en vooral daarvan te leren. Wees daar ook trots op en verberg dat niet. Leven vanuit imperfectie voelt best ok. Ook ik zit wel eens vragend op de bank te bedenken hoe het allemaal verder moet, hoe ik het moet inpassen in mijn agenda zonder te veel concessies te hoeven doen op de balans tussen geld, visie en artistieke vrijheid.

Toch denk ik dat het durven en willen ontwikkelen als mens en ondernemer wel van groot belang is wat mij betreft. Zo ben ik zojuist gestart met bijv. een opleiding (LinC, Leiderschap in Cultuur van de UU). Hoe geef jij leiderschap in je onderneming vorm, dat staat daarin bijv. centraal. Hoe werk je vanuit een visie en hoe blijf je trouw aan die visie. Jezelf blijven ontwikkelen op meerdere gebieden is volgens mij van essentieel belang. Ook zou ik willen pleiten voor meer spelen en ruimte voor dit spelen, het hoeft allemaal ook niet zo serieus. Soms verzuipen ideeën in een modderstroom van fondsen en subsidiënten.. Laat dat los en bouw aan je eigen visie en draag dit uit.

Coen en Typhoon – Foto: Nathan Reinds

Hoe ben je aan je netwerk gekomen van verschillende bekende artiesten?

Veel mensen kennen mij als saxofonist en/of mede componist van Lobi da Basi. Ik werk al sinds mijn 17demet Typhoon en vind het dan ook niet meer dan logisch dat mensen mij vaak daaraan linken. We hebben ook enorm veel samen meegemaakt.

Van spelen in een zaaltje waar letterlijk 4 mensen stonden tot aan Ziggo Dome en alles wat daartussen zit. Toch wil ik ook echt benadrukken dat dit naast een zegen, soms ook lastig was. Mensen verwachten dat alles wel aan komt waaien wanneer je in een succesvolle band speelt, of door het bijkomende netwerk alles vanzelf gaat, maar je ervaart soms letterlijk dat je een station bent naar Glenn (Typhoon) zelf. Mensen die mij niet nodig hadden, maar mijn link met Typhoon. Ik heb mij altijd gerealiseerd dat ik daarom altijd opzoek moest gaan naar samenwerkingen buiten Typhoon om. Ook om mijzelf te blijven ontwikkelen.  Dat deed ik door echt gewoon letterlijk keihard te studeren om goed te worden als musicus en producer, door goed te netwerken, op tijd te zijn, je spullen voor elkaar te hebben, maar ook door open te staan en over je eigen ego heen te kunnen stappen. Misschien is dat laatste ook interessant. Het gaat namelijk ook om te groeien als mens, kan je goed luisteren, zie je behoeftes en ben je fijn om mee samen te werken. Dat zijn reflectieve vragen die ik mijzelf continu blijf stellen. Ik weet zeker dat voor een groot gedeelte deze ingrediënten ervoor hebben gezorgd dat ik het voorrecht heb gekregen te mogen werken met verschillende artiesten en/of andere artistiekelingen zoals Noel Gallagher (Oasis), Wende Snijders, Adriaan van Dis, Matt Simons, Jeangu Mcrooy, New Cool Collective, Typhoon, Kenny B, This is Lovski, Plastik.Soldiers enz.

Soms kijk ik naar deze lijst en realiseer ik mij ook dat hier ook een factor geluk bij zit, er zijn immers vele betere muzikanten en artiesten dan ikzelf. Dat neemt echter niet weg dat ik mijzelf wel serieus neem (maar niet te), anders zou ik net zo goed kunnen stoppen.

Coen en Matt Simons bij RTL4

Welke stappen waren voor jou het belangrijkst om te werken als muzikant?

Ik ben nu 31 jaar oud en de tijd vliegt voorbij. Ik heb het gevoel dat ik afgelopen jaren wel meerdere levens in een heb geleefd. Toch zijn er zo nu en dan mentoren in je leven die ervoor hebben gezorgd dat je weer een stap verder komt. Aller eerst waren dat mijn ouders, mijn moeder is pianist en succesvol pianodocent, mijn vader vanuit hobby, fanatiek jazz en rock drummer.

Muziek werd dus met de paplepel ingegoten. Ik had het voorrecht om altijd thuis te mogen repeteren met bandjes en mijzelf te ontwikkelen, maar nooit vanuit dwang of druk. Ik hoefde bijv. niet aan concoursen mee te doen. Daarnaast leerde mijn ouders mij zelf te mogen ontdekken in een creatief spectrum, zonder dat daar raar over werd gedaan. Ik denk dat dit een soort van fundament werd, waar ik vandaag de dag nog vruchten van mag plukken.

Een andere belangrijke stap in mijn ‘carrière’ is toch echt wel werken met Glenn de Randamie (Typhoon). Ik heb enorm veel van hem mogen leren, zowel zakelijk als artistiek. Ik zie hem wel echt als een belangrijke mentor in mijn leven. Dit heeft daardoor wel echt deuren geopend. Het ontvangen van een Gouden en Platina plaat was daarin wel echt een erkenning. Daarnaast zijn concrete momenten zoals spelen als huisband bij DWDD ook bepalend geweest. Net zoals het spelen op de honderden festivals is dat toch wel een soort personal branding van jezelf in een succesvolle omgeving. Ik weet zeker dat daardoor bijv. mijn samenwerkingen voor een paar shows met Noel Gallagher in voorprogramma U2 een indirecte uitwerking van waren.

Plastik.Soldiers Live Set 2019 Recap

Wat is jouw toekomstvisie? Waar wil je staan over vijf jaar?

Alleen dit jaar staat al zoveel op de planning dat ik vijf jaar lastig vind te verwoorden. In 2016 kreeg ik na een optreden van Typhoon een ernstig auto-ongeluk. In zekere zin heeft mij dat ook doen realiseren dat alles eindig is en niet alles maakbaar. Hoe moeilijk ik het ook vind, ik probeer ook heel erg in het nu te leven, te genieten van mijn kinderen, dierbare, vrienden, artistieke geesten, vrije denkers, jongeren die de toekomst zijn…  Dat betekent uiteraard niet dat ik geen ambities heb. Zo ben ik bezig met het produceren van een plaat van Maartje & Kine, twee kleinkunstenaressen, welke mijn ambitie als producer meer onderstreept, hebben we net met Plastik.Soldiers getekend bij een label in Berlijn en gaan we daar veel spelen en produceren, ben ik op pad met Typhoon met de veranda sessies, staan er festivals met Matt Simons, werk ik met Nieuwe Erven verder aan het Urban Arts Project ‘Elavator’, mag ik via de Stadkamer vele kunstenaars en scholen aan elkaar verbinden en sta ik met This is Lovski op Lowlands.

Zo’n jaar vliegt dan zo voorbij. Daarnaast ben ik natuurlijk ook gestart met Leiderschap in Cultuur. Die staat wel centraal voor mijn ambities in de culturele sector. Ik wil mij hierdoor verder bekwamen in leiderschap, ik vind dat namelijk mateloos interessant. Groepsdynamieken, het vormen van visie’s, het blijven innoveren… We zullen zien!

DELIC – The Oasis

Wat is volgens jou een echte ‘Must Have, See or Do’ voor elke kunstenaar / artiest?

Kids… Dit moet je natuurlijk niet te letterlijk nemen, maar toch zit er een kern van waarheid in. Ik werd jong vader. Naast dat het natuurlijk een geschenk is om kinderen te krijgen, was het ook enorm moeilijk. Je vecht tegen vooroordelen van anderen zoals; ‘jij jonge vader, dan zal er wel niet meer veel uit komen’. Dat deed vaak pijn, sommige lieten je zelfs vallen. Uiteraard snap ik dat ook wel weer. Als je 25 bent, is een kind over het algemeen ook een ver van je bed show. Tegelijkertijd gaf mij dit kracht om het tegendeel te bewijzen. Het gaf focus en visie bij het aannemen van opdrachten, gaf een stip op de horizon en deed mij tegelijk beseffen dat je gewoon moet leven, het hield mij met beide voeten op de grond. Want ik moest niet voor een appel en een ei gaan werken, ik moest balans vinden tussen artistiek en commercieel, zonder te veel concessies te doen op mij als persoon.

Daarnaast ook even de andere kant, probeer je zakelijk inzicht ook te ontwikkelen en verbeteren, dit heeft mij in ieder geval geholpen. Check fondsen, zoek geld in een meer corporate sector, maak investeringen, check je Buma/Stemra, Sena en Norma..  Dat probeer ik overigens nu weer door te geven als coach bij bijv. TivoliVredenburg. Je zaken financieel goed op orde hebben is ook echt wel een ‘must have’. Ook het blijven investeren in contacten is daarin essentieel wat mij betreft.

Volg Coen Witteveen op:

Instagram
coenwitteveen.nl

FACTS

Wie: Coen Witteveen, (12-07-1987)

Wat: Saxofonist, producer, componist, adviseur FPK, Matchmaker Nieuwe Erven, adviseur Stadkamer, muziektheater-maker, artistiek leider, docent & inspirator

Educatie & beleid: Utrechtst Centrum v/d Kunsten, Fond Podiumkunsten, Kunst Centraal, Muziek Impuls, ArtEZ, HKU, Kunst Centraal, Tivoli/Vredenburg, Muziekschool Noord West Veluwe, Muzehof, Muzerie, Cultuur kust, Cultuurpunt Overijsel & Hedon

Bands & Artist (heden en verleden): Typhoon, Plastik Soldiers, Noel Gallagher, Wende Snijders, Sarah Jane, Zanillya, JAXX, Adriaan van Dis, New Cool Collective, Rico & A.R.T., DI-RECT, Delic, Kenny B

Prijzen: Gouden Plaat Lobi da Basi, Radio 6 ‘Best live Act’ Typhoon, 3FM Award ‘Best Hip Hop’ Typhoon, 3voor12 Award ‘ Best album’ Lobi da Basi , Zilveren Harp & Edison ‘Best Album en Best Hip Hop’ Typhoon, Grote Prijs van Nederland (Zanillya)